Album opnemen

Na wat strubbelingen en concluderen dat we toch van elkaar houden, staan de snaren en vellen weer strak gespannen - we zijn met Gladius druk bezig een debuutalbum aan ‘t opnemen. Richtlijn: twaalf tracks op een iets rauwere ‘what-you-hear-is-what-you-get’ manier. Wordt vervolgd!

Rudy rookt!

Ik rook dus niet. Nooit gedaan. Echt nooit nooit? - hoor ik dan altijd. Nou vooruit. Toen ik een jaar of zeven was heb ik een trekje van een peuk genomen. That’s it. Nooit geblowd ook. Omdat allebei m’n longen twee keer zijn ingeklapt leek ‘t me gewoon geen tof plan. Daarom heb ik ook geen probleem met ‘t rookverbod. Maarja, ik kan wel hard roepen dat ‘t bizar is om met je bek naar rook te happen - dat doe je ook niet als je auto in de fik staat bijvoorbeeld - ik krijg steevast de kritiek: ach jij weet niet waar je ‘t over hebt. Dus vandaar dat ik onder toeziend oog van een deskundige me dan toch maar in de materie heb verdiept.

De wereld is stom.

Soms voel ik me net een klein kind. Dan is alles om me heen stom. Maar dan ook werkelijk alles. Stom. Stomstomstom. En onrechtvaardig. Zoals nu. Omdat we - zo voelt het dan - in een kutland leven waar een achterlijke hoeveelheid soort-van-regels zijn, waar iedereen zo stom is om zich aan te houden en dus moet ik ook. Voorbeeldje. Dwangbevel in de bus vandaag. Deurwaarder gaat beslag op mijn loon leggen als ik niet voor eergisteren een fikse rekening heb betaald, en nu komt ‘ie, die niet voor mij is, maar voor mijn vorige huiseigenaar. Maak dat ze maar eens wijs. Eerst betalen, dan kijken we verder. Honden.

Ander ding. Zojuist wederom voor driehonderd euro aan parkeerboetes op de post gedaan. Eigen schuld? Klopt! Want

Radioprijs genomineerd!

Jooooooo! Even een gat in de lucht, drie rondjes om de tafel, en mijn microfoon inclusief plopkap iets te intensief omhelzen.. Zojuist ‘t telefoontje dat ik genomineerd ben voor de RVU Radioprijs. Da’s al 16 jaar de aanmoedigingsprijs voor jonge radiomakers uit Nederland en België. Die sturen meestal een lange reportage of documentaire in. Er zijn twee categorieën: ‘nieuws’ en ‘cultureel/persoonlijk’ en als enige ben ik in beide categorieën genomineerd. Hoe-ha! De finale is 28 augustus live op Radio 1 te volgen, mijn ingezonden lange reportages komen voorbij fietsen op 6 juli en 3 augustus. Wordt vervolgd dus!

Zo. En nu ga ik alvast twee spijkers boven mijn bureau in de muur slaan voor de nominatie-oorkondes

Dagje vrijgenomen..

..had vandaag ineens zin om een dagje uit te slapen. Geen idee waarom.

Tja, verliefd..

..en dat wilde ik eigenlijk zo lang mogelijk geheim houden. Maarja..da’s nu moeilijk meer te ontkennen, nadat alles uit de doeken is gedaan voor een stampvol Neude, tijdens Festival aan de Werf in Utrecht.

Lucky Fonz III heet ‘ie, geweldig singer/songwriter, de Bob Dylan van Nederland (ook al hou ik niet van vergelijkingen). De hele week kondig ik de artiesten op de Neude aan en af, en toen ik Lucky Fonz met een pot bloemen en een vers biertje probeerde te verleiden tot een toegift, kwam deze ode eruit. Briljant. Bedankt.

Tot en met zaterdag nog live-muziek op de Neude, vanavond Leine en Vegas for Millions - de rest van ‘t programma check je hier. Zie je daar! Ooooh, ik heb ‘n Lucky en we vrijen de hele daaaagg….

Huisje, boompje, eh..slootje

Onder mijn nagels gekleefd, in mijn wenkbrauwen gekoekt, in mijn neushaar geklont en zelfs in onbereikbare randjes tussen mijn kleinste tenen zit verf. Al dagenlang. Niet omdat ik nooit douche - omdat ik alle vrije uurtjes besteed aan het klussen in m’n nieuwe crib. ‘t Is zelfs zo ver gekomen in mijn leven dat ik vanmorgen wakker werd en mezelf vroeg of het misschien verstandig was een kortingspas van de Gamma aan te vragen. Tsja. Verhuizen RULES! Hehehe..zeker als je op deze plek mag gaan wonen:

Aapzeilen

Joehoe! Iedereen zeikt altijd dat ik zo’n lieve jongen ben, en dat ‘t best soms wat stoerder mag. ‘Jongen, da’s best voor je imago’. Oke. Nouja, LLiNK heeft sinds kort een windmolen (wel echt vet! jullie kunnen nu LLiNK-stroom uit je stopcontact halen!!) en dat heuglijk feit moest op spectaculaire manier geopend worden. En welke presentatort mocht z’n leven dan wagen en zich 74 meter naar beneden storten? Juist. Die niet zo stoere jongen. Nou - m’n reet! Ik eet sindsdien spijkers voor ontbijt en drink motorolie uit ‘t glas!

Ze zijn zooo Leaf!

‘t Zal een jaar of anderhalf geleden zijn, dat ik op een culturele zondag door Utrecht struinde, op zoek naar goeie live-muziek. En OOOOveral waren de optredens net afgelopen, of nog lang niet begonnen. Tot ik op weg naar huis langs cafe/podium UROCK! liep, en daar een paar gasten en ‘n chickie de tent ondersteboven stonden te rocken. Althans, daar kwam ik later achter. Door de drukte kon ik nauwelijks naarbinnen, en boven de menigte uit zag ik alleen een enorme bos krullen op en neer zwieren. Diezelfde bos waarmee ik later nog vaak dronken ben geworden (deze week dus niet!!) en op zeker nog vaak ga worden.

Twee januari 2007 stonden ze nog als ‘aanstormend talent voor ‘t komende jaar’ bij mij in de show op 3FM. And damn, WE WAS RIGHT! De apies van Leafkregen zojuist de Schaal van Rigter - wat wil zeggen dat hun single het afgelopen jaar het meest gedraaide plaatje op 3FM is. Bij deze: JEUJ! Gefeliciteerd gasten!

Alcoholvrije week..

..pruttel pruttel. Brommmm. Schraaap, knars, pieeep. Hap hap hap hap - aaah, en eindelijk ingeademd. Of het onder een officiele verkoudheid valt, durf ik niet te zeggen, maar mijn keel en stem zijn behoorlijk naar de noppies. Hoest, proest, en dan klinkt het alsof er een schuurmachine overdwars in mijn strottehoofd geklemd zit. Het kan aan de weersverandering liggen (dat zeg ik mijn moeder) maar ik vermoed dat ‘t meer te maken heeft met de dampende rokerige kroegen waar ik de laatste tijd regelmatig te vinden ben. Reken daarbij vooral een overmatige consumptie van een speciaal bier dat ik graag drink - en weg is uw strot. En je kan zeggen wat je wilt, maar voor iemand die z’n geld verdiend met z’n stem is dat behoorlijk vervelend.

Gisteren, uitgerekend op de eerste echte lentedag, heb ik daarom met goeie vriend Jochem besloten een alhoholvrije week in te stellen. Dag één zit erop. Zwaar, dat wel. Als je met je neus voor drie glimmende biertaps zit waar het ene na het andere perfect getapte biertje uitglijdt, zo koud dat het glas aan de buitenkant beslaat, waarbij als een soort Vesuvius het glas met schuim overstroomt en de toch al aantrekkelijke barvrouw onder een hoek van 45 graden in slowmotion het bier aan de bovenkant gladstrijkt. Ik met een kop rooibos-thee die nog te heet is om een slok uit te nemen. En waar de mannen om mij hun ogen nauwkeurig laten rusten op elk paar billen dat voorbij komt lopen, zo volg ik elk glas - van de tap tot zijn rechtmatige eigenaar.

We liepen de kroeg uit, ondanks onze alcoholvrije lange dag toch een beetje rozig, en Jochem zei: zie je wel. We hebben geen drank nodig om gezellig te zijn. En als je dát soort opmerkingen al tegen elkaar zegt, weet je dat je er goed aan doet. Tot zaterdag nog. En dan moet ik een biertje drinken met mijn vriendjes die de Schaal van Rigter hebben gewonnen. Eéntje he. Echt.