Het was zo’n dag..

..dat er niets - maar echt werkelijk niets - uit mijn vingers kwam. En aan de plannen lag het niet: mijn hoofd zit barstensvol met ideeën. Liedjes. Melodieën. Opvattingen. Meningen. Daar moet toch een normaal liedje of twee van te knutselen zijn voor een gemiddelde muzikant als ik? Toch? Denk je dan.

Niet dat ‘t met mijn band niet tof is hoor, integendeel. Maar ik MOET al heel lang, vooral voor mezelf, eigen liedjes maken. Soms, vlak voor de wekker gaat, heb ik mijn eigen eerste solo-album in mijn handen. En verdomd wat klinkt ‘ie precies zoals ik me voel. Lieve zachte liedjes. De reden dat er nog nooit iets ná die wekker was, is omdat ik nooit de tijd heb genomen om mijn muziek op te nemen. Denk je dan.

Van zaterdagmorgen 11.00 uur stipt tot zojuist, zondagavond 0:48 uur, heb ik daarom nonstop gitaren zitten ompluggen, mezelf in kabels en snoeren wikkelen, koptelefoons aan laptop aan recorder aan stereo, knippenplakken, geluidjes afstellen, opnieuw inspelen, en staan bleren in mijn kamertje. Om na bijna 38 uur erachter te komen dat ik een prutser ben. Klinkt nergens naar. Tsja. Dan baal je.

Slechts welgeteld achtentwintig seconden muziek ben ik niet ontevreden over. Deze..

Wat een teleurstelling. Kan twee dingen doen nu. Of ik nok met eigen muziek maken, iets waar ik nu toch echt over twijfel. Verdorie zeg. Of ik moet juist op ‘t moment dat ik alles uit het raam wil flikkeren, de boel oppakken en doorkauwen omdat het nu pas kán lukken. Omdat ik uit alle macht met alle kracht die ik in m’n handen heb, probeer mijn kop bij elkaar te houden. Maar juist dát hoeft niet. Laat het maar uit elkaar kinkelen, alles eruit stromen, en pruts daar dan wat moois van. Ach. Wie weet.

Hmm..normaal blog ik niet zo lang, maar dit zit me dwars. Omdat het niet alleen hierom gaat. Het gaat om alles dat ik graag wil maar voor me uitschuif. En ondertussen wordt ‘t mooier en mooier in je hoofd, totdat je wel de tijd ervoor neemt en dan pas blijkt dat het nergens naar lijkt. Het is het allemaal zo ontzettend net niet. Ach. Het komt wel weer goed.
Denk je dan.