Ze zijn zooo Leaf!

‘t Zal een jaar of anderhalf geleden zijn, dat ik op een culturele zondag door Utrecht struinde, op zoek naar goeie live-muziek. En OOOOveral waren de optredens net afgelopen, of nog lang niet begonnen. Tot ik op weg naar huis langs cafe/podium UROCK! liep, en daar een paar gasten en ‘n chickie de tent ondersteboven stonden te rocken. Althans, daar kwam ik later achter. Door de drukte kon ik nauwelijks naarbinnen, en boven de menigte uit zag ik alleen een enorme bos krullen op en neer zwieren. Diezelfde bos waarmee ik later nog vaak dronken ben geworden (deze week dus niet!!) en op zeker nog vaak ga worden.

Twee januari 2007 stonden ze nog als ‘aanstormend talent voor ‘t komende jaar’ bij mij in de show op 3FM. And damn, WE WAS RIGHT! De apies van Leafkregen zojuist de Schaal van Rigter - wat wil zeggen dat hun single het afgelopen jaar het meest gedraaide plaatje op 3FM is. Bij deze: JEUJ! Gefeliciteerd gasten!

Alcoholvrije week..

..pruttel pruttel. Brommmm. Schraaap, knars, pieeep. Hap hap hap hap - aaah, en eindelijk ingeademd. Of het onder een officiele verkoudheid valt, durf ik niet te zeggen, maar mijn keel en stem zijn behoorlijk naar de noppies. Hoest, proest, en dan klinkt het alsof er een schuurmachine overdwars in mijn strottehoofd geklemd zit. Het kan aan de weersverandering liggen (dat zeg ik mijn moeder) maar ik vermoed dat ‘t meer te maken heeft met de dampende rokerige kroegen waar ik de laatste tijd regelmatig te vinden ben. Reken daarbij vooral een overmatige consumptie van een speciaal bier dat ik graag drink - en weg is uw strot. En je kan zeggen wat je wilt, maar voor iemand die z’n geld verdiend met z’n stem is dat behoorlijk vervelend.

Gisteren, uitgerekend op de eerste echte lentedag, heb ik daarom met goeie vriend Jochem besloten een alhoholvrije week in te stellen. Dag één zit erop. Zwaar, dat wel. Als je met je neus voor drie glimmende biertaps zit waar het ene na het andere perfect getapte biertje uitglijdt, zo koud dat het glas aan de buitenkant beslaat, waarbij als een soort Vesuvius het glas met schuim overstroomt en de toch al aantrekkelijke barvrouw onder een hoek van 45 graden in slowmotion het bier aan de bovenkant gladstrijkt. Ik met een kop rooibos-thee die nog te heet is om een slok uit te nemen. En waar de mannen om mij hun ogen nauwkeurig laten rusten op elk paar billen dat voorbij komt lopen, zo volg ik elk glas - van de tap tot zijn rechtmatige eigenaar.

We liepen de kroeg uit, ondanks onze alcoholvrije lange dag toch een beetje rozig, en Jochem zei: zie je wel. We hebben geen drank nodig om gezellig te zijn. En als je dát soort opmerkingen al tegen elkaar zegt, weet je dat je er goed aan doet. Tot zaterdag nog. En dan moet ik een biertje drinken met mijn vriendjes die de Schaal van Rigter hebben gewonnen. Eéntje he. Echt.

What the funk? (2)

Ach joh…je verveelt je een halfuurtje en dan ga je andermans liedjes lopen vernachelen. In de FUNKED UP deze keer eentje uit de categorie ‘Kennen jullie deze nog…nog..og..g..?’ - het petje scheef hoort bij ‘t nummer, dat snap je. Lator!

Another day at work..

..en het meest frappante is nog wel dat geen enkele LLiNK-medewerker er raar van opkijkt dat ik de halve dag als bekende Spanjaard rondloop. Hmm..morgen eens in m’n naakte piemel al helikopterend over de redactievloer rennen. Wie weet dat ik dan aandacht krijg.

Het was zo’n dag..

..dat er niets - maar echt werkelijk niets - uit mijn vingers kwam. En aan de plannen lag het niet: mijn hoofd zit barstensvol met ideeën. Liedjes. Melodieën. Opvattingen. Meningen. Daar moet toch een normaal liedje of twee van te knutselen zijn voor een gemiddelde muzikant als ik? Toch? Denk je dan.

Niet dat ‘t met mijn band niet tof is hoor, integendeel. Maar ik MOET al heel lang, vooral voor mezelf, eigen liedjes maken. Soms, vlak voor de wekker gaat, heb ik mijn eigen eerste solo-album in mijn handen. En verdomd wat klinkt ‘ie precies zoals ik me voel. Lieve zachte liedjes. De reden dat er nog nooit iets ná die wekker was, is omdat ik nooit de tijd heb genomen om mijn muziek op te nemen. Denk je dan.

Van zaterdagmorgen 11.00 uur stipt tot zojuist, zondagavond 0:48 uur, heb ik daarom nonstop gitaren zitten ompluggen, mezelf in kabels en snoeren wikkelen, koptelefoons aan laptop aan recorder aan stereo, knippenplakken, geluidjes afstellen, opnieuw inspelen, en staan bleren in mijn kamertje. Om na bijna 38 uur erachter te komen dat ik een prutser ben. Klinkt nergens naar. Tsja. Dan baal je.

Slechts welgeteld achtentwintig seconden muziek ben ik niet ontevreden over. Deze..

Wat een teleurstelling. Kan twee dingen doen nu.

Hyves moet kapot!

Hooooi Grrr!! Waarschijnlijk ben ik gewoon te ongeduldig hoor, maar godallejezus pottedorie zeg. Ik val echt in slaap als ik een krabbel wil checken. Om nog maar niet te beginnen over als er iemand met me probeert te kwekkeren ( wie de f*ck heeft die term verzonnen trouwens?). Leuk hoor dat tegenwoordig IEDEREEN aan Hyves doet - kan je kijken of je vriendjes nog lekkere chickies in hun vriendenlijst hebben, of dat je ex al sensueel aan het krabbelen is met een ander , maar daardoor gaat het wel ten onder aan z’n eigen succes. Zoo traaaag. Ik heb er het geduld niet meer voor. Altijd dat wachten.

Ik kwam vandaag een ouwe schoolmaat tegen, Thijs. Die jongen zit niet op Hyves . Gewoon helemaal niet. En ondanks dat hij er wel gelukkig uitziet, heb ik hem toch proberen over te halen om zijn ziel te verkopen aan de ‘grootste online community van Nederland’. Mocht je dit lezen jongen, doe ‘t niet! Kuthyves!

Zo. Dat moest er heel even uit. Ik ga ICQ eens installeren.