Destructie!!
10 februari, 2008
..of juist constructie? Ach, ik blijf gewoon een nieuwsgierig klein kind soms. Hij is een tijdje weggeweest, maar mijn allereerste elektrische gitaar is weer thuis. Dik twaalf jaar geleden gekocht. En hoewel hij toen behoorlijk z’n best deed (’k heb er talentenjachten mee gewonnen, jarenlang in mijn eigen band mee gespeeld) steek ik het niet onder stoelen of banken: het is een goedkoop stuk brandhout met gammele elektronica erin. Als een soort ‘welkom thuis’ heb ik ‘m zojuist compleet uit elkaar geschroefd. Schuren, lelijke logo eraf en wat moois nieuws erop, schoonmaken, lakken, en zo goed als nieuw.
Een probleem. Ik ben een aap met twee linkerhanden. Mijn hoog-midden-laag elementen kan ik nu al niet meer uit elkaar houden. En welke schroefjes gingen ook al weer waar? Handig.
Maar geef toe, op deze manier is een gitaar een stuk praktischer in je rugzak mee te nemen, toch?
Ooooooow, alhoewel het een prima besteding van een zondagmiddag is, niet zo heel erg handig, meneer Mackay!
Mijn broer deed dat vroeger ook altijd. Kreeg hij met kerst een robot, lag dat ding tegen ‘oud en nieuw’ alweer met de draadjes eruit, en de schroeven in een hoekje, strategisch verstopt achterin een kast.
Dude, een echte The Animal! Ik heb ook de eerste gitaar van m’n broer thuis staan, volgens mij 20 jaar oud ofzo, en da’s ook een echte The Animal, uit Indonesie (want daar woonden wij toen he)! Valt niet op te spelen, 1 x aanslaan en de boel is al weer helemaal ontstemd! The Animal rules, hihi!
:’
ik ken dat. dan niet met gitaren, maar hier ligt het huis wel vol met uit elkaar gehaalde electronica waarvan ik niet-precies-meer-weet hoe het in elkaar moet :’ 
(in de hoop dat ik er iets anders tofs van kan maken, maar daar kan ik mezelf alleen maar mee teleurstellen…..)