Gediplomeerd journalist: bc. Rudy Mackay

Ja. De Engelse versie is het meest tof:

‘The board of examiners grants the examinee the degree of Bachelor of Journalism‘ en daarboven mijn naam, moddervadsig dikgedrukt.

Dat zijn ze. Die paar regels waar je dan zes jaar, twee maanden en negenentwintig dagen voor bezig bent geweest. Een periode waarin ik vooral de laatste twee jaar, twee maanden en negenentwintig dagen de woorden ‘felbegeerd papiertje’ niet meer kon horen zonder schuimende uitslag onder de scrotum te krijgen.

Maar ‘t geeft niks meer. Ik heb hem. Sinds gister ondertekend en wel. Uit handen gekregen van mijn zeer goede vriend en fantastisch spreker Remco W., die me het uur daarvoor (sjezus wat duren diploma-uitreikingen lang) tranen in de ogen had bezorgd van het giechelen en melig schaterlachen, om me vervolgens een glazig natte blik te bezorgen met een geweldige, grappige en ontroerende speech voor me. Die me – nu ik hem teruglees – opnieuw een brok in de keel bezorgt. Een prachtige uitleg over het leren van regeltjes op school en hoe een normaal mens daar toch echt maar vier jaar over doet. Ik citeer een klein stukje..

‘Ik denk dat je de afgelopen 6 jaar teveel werd afgeleid. Toen je in de tweede zat, hadden we ook wel een zwaar schema.
Maandag naar cafe Stefs,
dinsdag naar de Tilt,
woensdag herstellen,
donderdag Tivoli,
zaterdag de Ekko,
en zondag slapen.
En in die kroegen kwam je ook nog veel studentes tegen. Een andere afleidende factor. Die wilde je dan graag beter leren kennen. En die leerde je dan ook vaak beter kennen. Maar dan leerde je weer andere studentes kennen. En uiteindelijk wilde geen van de studentes je meer kennen. Afleiding, afleiding, afleiding.’

Met als prachtig slot:

‘Maar je bent vandaag geen journalist geworden. Je hebt alleen een briefje gekregen waarop staat dat je de regeltjes echt hebt geleerd.

Journalist was je al jaren.’

Een dag die bij mij te boek gaat als een van de mooisten. Niet om het ‘felbegeerde papiertje’ (ai ai, schuim, jeuk) trouwens. Welnee. Maar wauw, omdat ik weer eens ontdekt heb wat voor club mooie mensen ik om mij heen heb. Thanks voor een mooie dag, fijne cadeaus, heerlijk eten en drank, en vooral een overdaad aan gezelligheid en liefde. ‘t Was top gister.

p.s.: Mirjam, als je dit leest, krijg ik nu opslag?
p.p.s.: Hendrien, mijn uurtarief is gestegen he?
p.p.p.s.: Kevin, wanneer komt die jingle nou met ‘misschien wel de slimste dj van NL’?
p.p.p.p.s.: Pap, mam, ik zou ‘t waarderen als ook jullie me vanaf nu met U aanspreken.