Zo..en wat een contrast dan ineens gister. Een KAST van een boerderij, in een verlaten stukje Berlicum (NB), waar een handjevol mensen in een ruime woonkamer vol spanning wacht op Stevie Ann. Kerstboom aan. Kerststal ernaast. In plaats van blikken bier en studenten economie, rennen er kinderen rond en komt er peperdure wijn en winterthee op tafel. Gastvrij en met openhangende mond wordt Stevie aangestaard. Ook door mij, en al helemaal als ze dan ook nog eens een covertje van John Mayer ter plekke improviseert. Opbrengsten voor 3FM Serious Request: 1720,– euro. Totdat ik de borrelschaal leegkieper en nog eens 325,– euro uit de zakken klop. Wat een avond. Wat een stem:
Vanaf morgen zie en hoor je me drie keer per dag vanuit het call-centre in Utrecht. Spreek je dan!
Je weet nooit waar je terechtkomt met de huiskamerconcerten. Simpelweg: bij degene die ‘t meeste geld neertelt. En toevallig was dat gisteravond in een kleine studentenkamer op de benedenverdieping van een flat in Enschede. Meubels aan de kant, stoelen de deur uit, bier gestapeld tussen de kasten vol met boeken over snellezen en managament, en wachten tot de Opposites de boel overhoop halen. Letterlijk. Op en neer jumpen op ‘t bankstel, en toezien hoe een van de ‘bitches’ inderdaad ‘aan hun penis’ zitten. Moet je d’r maar niet over zingen. Opbrengst: dik 300 euro. Jammer dat ze met driekwartier weer weg moesten. Een impressie: HIERO en als YouTube nou eindelijk eens meewerkt, ook hieronder.
Meer video’s over Serious Request op de site van Skoeps!.
Tsja..je kon er op wachten. Na de enorme goeiemoggel-hype ip er nu een verptraalsite waar je je mailtjes, berichtjes, krabbels, en alle andreke sonrten teksten kunt laten verptralen, zodat onk de medewerkers van Viptransploftbedrijf Willep de Vriep begrijpem wat je bedoelt. Dus eh, wie net als ik nog al zien kerstkaarten moet schrijven - knock yourself out!
Op een zondagavond, toen ik nog bij NCRV’s Plein Publiek verslaggeving deed. Nieuwe krachten werden aangenomen, oude kasten werden leeggeruimd. En daar stond op mijn pad naar de studio ineens een kartonnen doos, tot de klep gevuld met cd’s. Briefje erop: ‘Voor de liefhebber mee te nemen’. Tussen de honderden demo’tjes van obscure bands, en semi-klassieke-cd’s met titels als ‘Wenn Blümen traumen’ stak daar een witte EP uit. Van ene singer/songwriter Arthur Adam, Small songs for on a radio EP genaamd. Prachtig. Een paar maanden later zat ‘ie op een kruk, live in m’n nachtprogramma op 3FM te spelen.
‘k Kwam er gister achter dat Arthur mee heeft gedaan aan ‘t In a cabin with-project van Maarten Besseling - hierbij worden een of meerdere muzikanten ergens ter wereld een paar dagen in een hutje gezet. Daar worden nieuwe songs geschreven en opgenomen. En het mooiste voor ons Hollanders: het vaak prachtige resultaat is als complete cd gratis te downloaden. Checkt ‘t.
Ik voel me gevleid. Werkelijk. Krant openslaan en vergast worden met je eigen naam die veel te vaak valt. Een paginagroot artikel in Sp!ts over mijn drie topcollega’s die in ‘t Glazen Huis gaan (hulde! hulde!), maar vervolgens voor ongeveer een kwart over mij gaat. Dat mijn naam vier keer zovaak genoemd wordt als die van Rob of Gerard (die door de journalist aan de telefoon steevast Van Ekdom wordt genoemd). Echt hoor, vereerd. Mooi ook, in een artikel dat - denk ik - moet gaan over hoe BN’ers er alles voor over hebben om BN’er te worden en blijven. Zelfs zes dagen niet eten. Hoe noemen ze dat…klagen over iemand die zogenaamd publiciteit zoekt en er dan vervolgens zelf een flink artikel over schrijven..ohja, ironie.
Maar vooral erg koel om te merken dat hoe dik je de satire, ludiekheid en humor ook smeert, sommige mensen gewoon blijven happen. ‘Dj Rudy Mackay wilde zo graag het Glazen Huis in, dat hij zich niet aan de afspraak kon houden. Mackay lobbyde onder vrienden en kennissen op hem te stemmen en postte een wervend videoclipje op zijn weblog, een gevoelige ballad als smeekbede.’ Hehe. Koel. Maar niet begrepen.
De spanning stijgt. Zelfs bij mij. Want hoewel ik er niet van uit ging dat ik genoeg stemmen zou krijgen om in het Glazen Huis te gaan, lijkt nu ineens alles nog mogelijk. Actievoeren voor jezelf was niet de bedoeling, maarja die regel had ik toch al overschreden. Over internationaal actievoeren was niks gezegd, en dus besloten de goede vrienden van Studio Brussel (die ook in België een Glazen Huis neerzetten) me een handje te helpen eens te bellen. Gesprek met Tomas, voor de tweede keer Glazen Huis-dj in Leuven, luister je hier.
Ook erg schrikken om je kop terug te zien in elke Metro die tegenover je wordt opengeslagen in de trein (hiernaast, volledig artikel staat hier op pag. 19), leuk dat ook De Wereld Draait Door aandacht aan onze clip besteedt, en dat ik er live op Radio 1 en bij RTV Utrecht uitleg over moest komen geven, en live spelen. Sweet.
Stemmen kan nog altijd, tot vrijdag - dan maakt Giel tussen 8.00 en 9.00 uur de drie dj’s bekend. Dank voor alle steuns!
‘The board of examiners grants the examinee the degree of Bachelor of Journalism‘ en daarboven mijn naam, moddervadsig dikgedrukt.
Dat zijn ze. Die paar regels waar je dan zes jaar, twee maanden en negenentwintig dagen voor bezig bent geweest. Een periode waarin ik vooral de laatste twee jaar, twee maanden en negenentwintig dagen de woorden ‘felbegeerd papiertje’ niet meer kon horen zonder schuimende uitslag onder de scrotum te krijgen.
Maar ‘t geeft niks meer. Ik heb hem. Sinds gister ondertekend en wel. Uit handen gekregen van mijn zeer goede vriend en fantastisch spreker Remco W., die me het uur daarvoor (sjezus wat duren diploma-uitreikingen lang) tranen in de ogen had bezorgd van het giechelen en melig schaterlachen, om me vervolgens een glazig natte blik te bezorgen met een geweldige, grappige en ontroerende speech voor me. Die me - nu ik hem teruglees - opnieuw een brok in de keel bezorgt. Een prachtige uitleg over het leren van regeltjes op school en hoe een normaal mens daar toch echt maar vier jaar over doet. Ik citeer een klein stukje.. Read the rest of this entry ?
Tsja..je kon er op wachten. Na de enorme goeiemoggel-hype ip er nu een verptraalsite waar je je mailtjes, berichtjes, krabbels, en alle andreke sonrten teksten kunt laten verptralen, zodat onk de medewerkers van Viptransploftbedrijf Willep de Vriep begrijpem wat je bedoelt. Dus eh, wie net als ik nog al zien kerstkaarten moet schrijven - 
Ik voel me gevleid. Werkelijk. Krant openslaan en 
De spanning stijgt. Zelfs bij mij. Want hoewel ik er niet van uit ging dat ik genoeg stemmen zou krijgen om in het Glazen Huis te gaan, lijkt nu ineens alles nog mogelijk. Actievoeren voor jezelf was niet de bedoeling, maarja die regel had ik toch al 
