Raadt den plaat!

..dat is ‘m nou. De MoveYourAss-hotpant, speciaal voor de hippe dames anno 2007. Strak om de voorbips, rete-sexy en bovenal verantwoord gemaakt. Elke week valt er eentje bij iemand op de deurmat. Heeeeeeerlijke baan heb ik toch, een keer per week een vrouw gelukkig maken. Da’s ook alweer een tijdje geleden En nog wel met muziek ook…checkt:

p.s.: kerels, niet gelijk jaloers worden, voor jullie elke week een boxershort.

Naakte japanners rocken! (letterlijk)

Soms. Heel soms vraag ik me af wat we met mijn band verkeerd doen. Waarom zijn wij nog geen beroemde popsterren die op podia over heel de wereld bekogeld worden met gebruikte slipjes van uitzinnige fans? Iets ontbreekt er blijkbaar. En hoewel ik eerst dacht dat ‘t misschien gebrek aan goeie muziek was, weet ik sinds gister beter. ‘t Enige dat je nodig hebt is een manische ogen-bijna-uit-z’n-kop-draaiende langharige japanner als zanger, en vooral: een naakte drummer!

Electric Eel Shock

‘k Had ze nog nooit gezien eigenlijk, terwijl deze band uit Japan al meer dan vijftien jaar bestaat. Ze toeren veel in de States, Japan natuurlijk, Europa, en gister was hun kick-off in Nederland bij Club 3VOOR12. Drie compleet gestoorde gasten. De drummer die naakt (met alleen een sok om z’n tampeloeres) speelt, en voor ‘t volume niet twee maar vier drumstokken tegelijk vasthoudt. Gitarist die angstaanjagend met zijn ogen draait, maar een flink potje kan soleren. En een bassist die ‘t aanwezige publiek voor ‘basterds..no, you bastards!’ uitmaakt. Of ze nou Japans of Engels (of voor mijn part Goeree Overflakkees) zongen is niet duidelijk, de muziek is een ouderwetse mix van alle hardrock uit de jaren ‘80 en ‘90, maar de show was geweldig. ‘t Publiek stond eigenlijk met de jas al aan om de laatste bus te halen, maar kwam bij ‘t zien van een naakte japanner op de tv-schermen toch weer even de zaal in. Beetje jammer dat ‘t kletsen met een van de leukere vrouwen op deze aardkloot daardoor abrupt ten einde was. Achteraf nog even met gitarist en bassist staan kletsen - de drummer herkende we niet met kleren aan - en ‘t zijn nog echt vriendelijke dankbare Japanners ook. Mooi. Er kan weer een vuige avond aan ‘t lijstje worden toegevoegd.

Baarden zijn hip! Toevallig…

..zo verschrikkelijk geconcentreerd naar je beeldscherm kijken dat je wenkbrauwen bijna het topje van je neus aanraken is dan weer minder charmant, ik zie het.

Een jager die over bont zingt..

..ja, nee, Marike Jager bedoel ik. Uit Leusden komt deze geweldige zangeres oorspronkelijk. En hoewel ik mijn hele leven al in het nabijgelegen Utrecht woon, wist ik echt niet dat ze daar zulke prachtige Gooische ‘rrrrrrrr’-en konden produceren. Tot deze week, toen Marike bij mij in de studio was om live haar nieuwe single Fling Flack Toodah te spelen, en een BRILJANTE versie van het Kinderen voor Kinderen nummer Tweedehands jas te spelen. Jeugdsentiment. Laat vallen wat je in je handen hebt, stop waar je mee bezig bent, vergeet dat de zon keihard schijnt buiten, kus me dan en bijt m’n tong af, en geniet:

Om een moord voor te doen: the Killers

Een paar jaar terug. Op de deurmat ligt een bubbeltjesenveloppe met mijn naam erop gestift. ‘t Is van mijn ex, dat verraadt het handschrift gelijk. Het begeleidende briefje toont geen enkele emotie, behalve een kil en te snel opgeschreven ‘dit moet je eens luisteren’. Tussen de bubbels wacht een gebrande verzamelcd van Interpol, The Cure en The Smiths, en in een apart hoesje de debuutcd van The Killers Hot Fuss. De eerste cd heb ik nog…ergens. De tweede staat sindsdien standaard op zijn vaste plek: vlak naast mijn cdspeler, waar sinds vorig jaar ook de tweede cd van The Killers bij is gekomen Sams Town.

Er is gek genoeg sinds de bubbeltjesenveloppe maar één band waar ik écht fan van ben. En gisteren mocht ik ze eindelijk live zien optreden in de Heineken Music Hall. Een redelijk contactgestoorde zanger, die geen woord tegen het publiek zegt, lekker houterig over het podium zwalkt, flink de tijd neemt tussen nummers om even op adem te komen, maar in één woord: wauw. Live klinken ze (zo mogelijk) nog beter dan op de plaat.

Sinds gister ben ik eruit: mocht ik ooit in een vuige mislukte maffiadeal verzeild raken, waar ik met messen op mijn adamsappel en revolvers op mijn slaap gedwongen wordt een rugbedekkende tatoeage te laten zetten, dan wordt ‘t waarschijnlijk het logo van The Killers.

..oh en okee, de volgende keer neem ik een echte camera mee. Want wat er uit mijn telefoon aan plaatjes komt is pulp. Excuus.

En bedankt!

..dat mag ook wel eens gezegd: cool dat jullie hier dagelijks komen kijken wat voor ongein ik nu weer uitspook. Ik bedoel, ik zie de statistieken van m’n blog wel, maar dit is natuurlijk geinig als ik in de topzoveel van meest groeiende weblogs sta. Een applaus voor jezelf, en thanks!

Okee, back to business…

Spic en span!

Sommige dingen in ‘t leven verbazen me mateloos. Voorbeeld: handdoeken moeten ook gewassen worden. Gek eigenlijk, want waar worden handdoeken vies van? Theedoeken hetzelfde verhaal, en ook afwasmachines gaan stinken. Raar. En vandaag weer zo’n ontdekking: een douche moet je ook schoonmaken. Hoe kan dat? Een douche is in mijn ogen toch eigenlijk een levensgrote afwasmachine die een paar keer per dag aan wordt gezet, met de meest lekkere sopjes en smeersels. Niks van dat. Je tilt eens de houten vloer van de douche op, trekt een doekje heen en weer en voila:

…ik heb ‘t overigens nog even geprobeerd, maar van de restanten was net niet een nieuw mensje te kneden. Getver. En verbazingwekkend.

Wat Kinderen voor Kinderen en Pearl Jam gemeen hebben…

..is dat ze gewoon keihard gecoverd worden bij mij in de show op 3FM! Elke week komen Nederlandse artiesten langs in de studio om een (oud) protestliedje in een nieuw jasje te steken. En dat doen ze echt verdomde goed! O.a. persoonlijke helden GEM, El PINO and the VOLUNTEERS, Coparck en Voicst zijn al langsgeweest. Dinsdag komt Marike Jager langs om een liedje van Kinderen voor Kinderen te coveren - te gaaf! Vooral om zo’n liedje eens zonder Gooische errrrrrrrrr te horen Benieuwd!

Vorige week stonden de Haagsche vrienden van SEVEN in de studio om een geniale vertolking van Pearl Jam’s Jeremy neer te zetten. Check ‘t hier, en geniet!

El Pino en Paolo Nutini

Met verbazing keken we allebei naar de inhoud van mijn tas. De vriend die ik zojuist tegen het lijf was gelopen in ‘t centrum van Utrecht stak zijn arm tussen het plastic, en haalde twee cd’s naarboven. ‘Ceedees! Je hebt ceedees gekocht!’ - met een zichtbare verbazing die al snel omsloeg in een soort verbroedering: ‘gelukkig, er zijn nog meer mensen die cd’s kopen’. Inderdaad, al zijn het geen verse - beide zijn vorig jaar al uitgebracht. Toch twee must-haves:

El PINO and the VOLUNTEERS - Molten City
Winnaars - en geheel terecht - van de Essent Award. Ooit begonnen als afstudeerproject van de Rotterdamse zanger David Pino, maar dat verandert als ze in 2005 een EP uitbrengen, vervolgens op Noorderslag mogen spelen en het Utrechtse label Excelsior ze tekent. De plaat Molten City ligt er al sinds augustus vorig jaar.
     Ze brengen een verdomd

You’ve got mail!

..deze welgemeende goeiemorgen werd mede mogelijk gemaakt door Wanadoo Webmail. Zucht. Het resultaat van drie dagen je mail niet checken. De t*ring zeg..